মই বহুত ঘণ্টা ডুব গৈছোশক্তি সংৰক্ষণ প্ৰযুক্তি. সঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে মোৰ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ বেটাৰী চেটআপৰ প্ৰতি কৌতুহল হিচাপে আৰম্ভ হোৱা কথাটো কিবা এটা আৱেগলৈ পৰিণত হ’ল। গতিকে ইয়াত মই যিটো বুজি পাইছো-আৰু মোক বিশ্বাস কৰক, এইবোৰৰ কিছুমানে মোক আচৰিত কৰি তুলিলে।
ভূ-প্ৰকৃতিৰ নাটকীয় পৰিৱৰ্তন হৈছে। পাঁচ বছৰৰ আগতে আমি মূলতঃ লিথিয়াম-আয়ন আৰু পাম্প কৰা হাইড্ৰ’ৰ কথা কৈছিলোঁ। সেইটোৱেই আছিল। এতিয়া? বিকল্পবোৰ প্ৰায় আপ্লুত।
লিথিয়াম-আয়ন কাহিনী
লিথিয়াম-আয়ন সকলোৱে জানে। আপোনাৰ ফোন, লেপটপ, সম্ভৱতঃ আপোনাৰ গাড়ী-ই সকলোতে আছে। কিন্তু ইয়াত গ্ৰীড-স্কেল আৰু ঘৰুৱা এপ্লিকেচনৰ বাবে কথাবোৰ আকৰ্ষণীয় হৈ পৰে।
শক্তিৰ ঘনত্ব উল্লেখযোগ্য। আমি 150-250 Wh/kg ৰ কথা কৈছো, যাৰ অৰ্থ হৈছে আপুনি গুৰুতৰ সংৰক্ষণ ক্ষমতা তুলনামূলকভাৱে কমপেক্ট এককত পেক কৰিব পাৰে। সেইটোক সীহ-এচিডৰ সৈতে তুলনা কৰিলে হয়তো ৩৫-৪০ Wh/kg ত, আৰু আপুনি বুজিবলৈ আৰম্ভ কৰে যে লিথিয়াম-আয়নে কিয় ইমান সোনকালে ঠাই ল'লে। ওচৰতো নহয়।
ৰাউণ্ড-ট্ৰিপৰ কাৰ্যক্ষমতা প্ৰায় ৮৫-৯৫% বহি থাকে। সেইটো তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। আপুনি প্ৰতি ১০০ কিলোৱাট ঘণ্টাৰ বিপৰীতে আপুনি ৮৫-৯৫ বেক আউট পাইছে। বাকী থকা শক্তিবোৰ তাপত পৰিণত হয়, যাৰ বাবে এই ব্যৱস্থাবোৰত তাপ ব্যৱস্থাপনাই ইমান গুৰুত্বপূৰ্ণ। মই এনেকুৱা ইনষ্টলেচন দেখিছো য'ত দুৰ্বল শীতলতাই কাৰ্যক্ষমতা ১০-১৫ শতাংশ পইণ্ট হ্ৰাস কৰিছিল। ব্যয়বহুল ভুল।
ৰসায়ন বিজ্ঞান আৰু ব্যৱহাৰৰ ধৰণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি চক্ৰৰ জীৱনকাল বন্যভাৱে ভিন্ন হয়। এল এফ পি (লিথিয়াম আইৰন ফছফেট) কোষে ৮০% গভীৰতাৰ নিৰ্গমনত ৪,০০০-৬,০০০ চক্ৰত আঘাত কৰিব পাৰে। এন এম চি ৰসায়ন বিজ্ঞান? একে পৰিস্থিতিত ১৫০০-২০০০ ৰ দৰে বেছি। সেই পাৰ্থক্যটোৱেই গুৰুত্বপূৰ্ণ যেতিয়া আপুনি জীৱনকালৰ মূল্য গণনা কৰে।
অৱক্ষয় বক্ৰটো এনেকুৱা এটা কথা যিটো প্ৰস্তুতকাৰীয়ে সদায় গুৰুত্ব নিদিয়ে। অনুকূল ব্যৱহাৰৰ সৈতেও আপুনি বছৰি প্ৰায় ২-৩% ক্ষমতা হেৰুৱাই পেলায়। এটা দশকৰ পাছত সেই ১০ কিলোৱাট ঘণ্টাৰ বেটাৰীটো বাস্তৱিকতে ৮ কিলোৱাট ঘণ্টাৰ বেটাৰী। সেই অনুসৰি পৰিকল্পনা কৰক।
ফ্ল' বেটাৰী: অণ্ডাৰপ্ৰিচিটেড বিকল্প
স্বীকাৰ কৰিম যে মই বছৰ বছৰ ধৰি ফ্ল’ বেটাৰীক তুচ্ছজ্ঞান কৰিছিলোঁ। যেন এটা নিৰ্দিষ্ট প্ৰযুক্তিৰ দৰে আছিল যিটো সঁচাকৈয়ে কেতিয়াও স্কেল নহ’ব। মোৰ ভুল হৈছিল।
ধাৰণাটো মাৰ্জিত: পৃথক পৃথক টেংকত জমা কৰা দুটা ইলেক্ট্ৰ’লাইটৰ দ্ৰৱ, এটা কোষৰ ষ্টেকৰ মাজেৰে পাম্প কৰা হয় য’ত ইহঁতে এটা পৰ্দাৰ মাজেৰে আয়ন বিনিময় কৰে। শক্তি আউটপুট ষ্টেকৰ আকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। শক্তিৰ ক্ষমতা টেংকৰ আকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। আপুনি সিহতক স্বতন্ত্ৰভাৱে স্কেল কৰিব পাৰে-যি কিছুমান এপ্লিকেচনৰ বাবে প্ৰকৃততে উপযোগী।
বৰ্তমান বাণিজ্যিক বজাৰত ভেনেডিয়াম ৰেডক্স ফ্ল’ বেটাৰী (ভি আৰ এফ বি) আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছে। ৰাউণ্ড-ট্ৰিপৰ কাৰ্যক্ষমতা লিথিয়াম-আয়নৰ তুলনাত কম-সাধাৰণতে ৬৫-৭৫%-কিন্তু কথাটো হ'ল: ইলেক্ট্ৰ'লাইটে লিথিয়াম-আয়ন ইলেক্ট্ৰ'ডৰ দৰে অৱক্ষয় নকৰে। কিছুমান প্ৰস্তুতকাৰীয়ে নূন্যতম ক্ষমতা হেৰুৱাৰ সৈতে ২০,000+ চক্ৰৰ দাবী কৰে। ইলেক্ট্ৰলাইটটো নিজেই প্ৰায় অনিৰ্দিষ্টকাললৈ পুনঃব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
ফুটপ্ৰিণ্ট যদিও যথেষ্ট। টেংক, পাম্প, চেল ষ্টেক, কুলিং চিষ্টেমৰ বাবে ঠাই লাগে। 4+ ঘণ্টাৰ সময়ৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ সৈতে সঁজুলি-স্কেল সংস্থাপনৰ বাবে, অৰ্থনীতি আকৰ্ষণীয় দেখাবলৈ আৰম্ভ কৰে। আৱাসিকৰ বাবে? ব্যৱহাৰিক নহয়। অন্ততঃ এতিয়াও নহয়।
পাম্প কৰা হাইড্ৰ': এতিয়াও জায়েন্ট
এইখিনিতে মই কিছু সময় কটাব লাগিব, কাৰণ ট্ৰেণ্ডি শক্তি সংৰক্ষণৰ আলোচনাত পাম্প কৰা হাইড্ৰ’ক উপেক্ষা কৰা হয়, আৰু সেয়া ভুল।
বিশ্বজুৰি, পাম্প কৰা হাইড্ৰ'ই স্থাপন কৰা গ্ৰীড-স্কেল শক্তি সংৰক্ষণ ক্ষমতাৰ প্ৰায় ৯৫% প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। সকলো লিথিয়াম-আয়ন হেডলাইন, সকলো ফ্ল' বেটাৰীৰ প্ৰেছ বিজ্ঞপ্তি-তেওঁলোকে সেই বাকী ৫% ৰ বাবে প্ৰতিযোগিতাত নামিছে। সংখ্যাবোৰ আচৰিত ধৰণৰ: বিশ্বজুৰি ১৬০ গিগাৱাটতকৈ অধিক পাম্প কৰা জল ক্ষমতা, শ শ গিগাৱাট ঘণ্টাত জুখি শক্তি জমা কৰা।
নীতিটো ইয়াতকৈ সহজ হ’ব নোৱাৰে। বিদ্যুৎ সস্তা বা প্ৰচুৰ হ’লে ওপৰলৈ পানী পাম্প কৰক। শক্তিৰ প্ৰয়োজন হ’লে ইয়াক টাৰ্বাইনৰ মাজেৰে পুনৰ তললৈ বৈ যাবলৈ দিয়ক। মহাকৰ্ষণীয় সম্ভাৱ্য শক্তি, সংৰক্ষিত আৰু মুক্ত কৰা। কোনো বিদেশী পদাৰ্থ নাই, কোনো জটিল ৰসায়ন বিজ্ঞান নাই, পৰম্পৰাগত অৰ্থত কোনো অৱক্ষয়ৰ চিন্তা নাই।
ৰাউণ্ড-ট্ৰিপ কাৰ্যক্ষমতা 70-85% ৰ ভিতৰত, সংস্থাপনৰ ডিজাইনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি। লিথিয়াম-আয়নৰ দৰে উচ্চ নহয়, কিন্তু ফ্ল’ বেটাৰীৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতামূলক। আৰু ইয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল: ব্যৱস্থাবোৰ স্থায়ী হয়। ভাৰ্জিনিয়াৰ বাথ কাউন্টি পাম্পড ষ্ট'ৰেজ ষ্টেচন ১৯৮৫ চনৰ পৰা চলি আহিছে।প্ৰায় চাৰি দশক ধৰি নিৰ্ভৰযোগ্যভাৱে চলি আহিছে। এতিয়াও কাম কৰা ৪০ বছৰীয়া বেটাৰী এটা বিচাৰি উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰক।
পৰিৱৰ্তনশীল-গতি পাম্প-টাৰ্বাইনৰ সৈতে সঁহাৰিৰ সময় বহু পৰিমাণে উন্নত হৈছে। আধুনিক সংস্থাপনসমূহ দুমিনিটৰ ভিতৰতে শূন্যৰ পৰা সম্পূৰ্ণ আউটপুটলৈ যাব পাৰে। বেছিভাগ গ্ৰীড স্থিতিশীলতাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বাবে সেয়া যথেষ্ট দ্ৰুত।
স্পষ্ট সীমাবদ্ধতা হ’ল ভূগোল। উচ্চতাৰ পাৰ্থক্য আৰু পানীৰ প্ৰয়োজন। ইতিমধ্যে নৰৱে, ছুইজাৰলেণ্ড, আৰু আমেৰিকাৰ কিছু অংশত বহুতো উপযুক্ত স্থান গঢ়ি তোলা হৈছে। কিন্তু-আৰু এইটো আকৰ্ষণীয়-প্ৰাকৃতিক জলভাগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰা বন্ধ-লুপ ব্যৱস্থাৰ প্ৰতি আগ্ৰহ বাঢ়িছে। পৰিত্যক্ত খনি, উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিতভাৱে-নিৰ্মিত জলাশয়, আনকি মাটিৰ তলৰ গুহাও।
নিৰ্মাণ ব্যয় অধিক হৈয়ে আছে। আমি বছৰ, কেতিয়াবা দশকত জুখিব পৰা ডাঙৰ ইনষ্টলেচন আৰু অনুমতি দিয়াৰ সময়সীমাৰ বাবে কোটি কোটি ডলাৰৰ কথা কৈছো। সেই ফ্ৰণ্ট-লোডেড বিনিয়োগ নতুন উন্নয়নৰ মূল বাধা, কাৰিকৰী সীমাবদ্ধতা নহয়।
সংকোচিত বায়ু
CAES-সংকোচিত বায়ু শক্তি সংৰক্ষণ। বৰ্তমান মাত্ৰ দুটা বৃহৎ-স্কেলৰ উদ্যোগ চলি আছে: জাৰ্মানীৰ হাণ্টাৰফ (১৯৭৮ চনৰ পৰা) আৰু আলাবামাৰ মেকইনটছ (১৯৯১ চনৰ পৰা)। দুয়োটাতে মাটিৰ তলৰ নিমখৰ গুহা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পৰম্পৰাগত এডিয়াবেটিক ডিজাইনৰ বাবে দক্ষতা প্ৰায় ৪০-৫০%, যদিও উন্নত সমতাপীয় পদ্ধতিয়ে ৭০%+. আকৰ্ষণীয় প্ৰযুক্তি, সীমিত নিয়োগৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে। আগবাঢ়ি গৈ আছে।
হাইড্ৰজেনৰ প্ৰশ্ন
হাইড্ৰজেনৰ ওপৰত আগলৈ পিছলৈ যাওঁ। কিছুমান দিন মই ভাবো যে ই দীৰ্ঘ-কালৰ সংৰক্ষণৰ ভৱিষ্যত। আন দিনত দক্ষতাৰ ক্ষতি অতিক্ৰম কৰিব নোৱাৰা যেন লাগে।
ইয়াত মানুহক ট্ৰিপ কৰা মৌলিক অংকটো আছে। বিদ্যুৎ বিশ্লেষণ প্ৰায় ৬০-৮০% কাৰ্যক্ষমতাৰে চলে। সংকোচন বা তৰলীকৰণে শক্তিৰ আন এটা অংশ লয়। যেতিয়া আপুনি ইন্ধন কোষৰ জৰিয়তে পুনৰ বিদ্যুৎলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে, তেতিয়া আপুনি হয়তো ৪০-৬০% কাৰ্যক্ষমতা চাই আছে। সেইবোৰ একেলগে ষ্টেক কৰক আৰু ৰাউণ্ড-ট্ৰিপ দক্ষতা ২৫-৪৫%ৰ ভিতৰত ক’ৰবাত লেণ্ড কৰক। সেইটো... ডাঙৰ নহয়।
কিন্তু দক্ষতাই সকলো নহয়। হাইড্ৰজেনে আন প্ৰযুক্তিয়ে কৰিব নোৱাৰা কিবা এটা আগবঢ়ায়: সঁচাকৈয়ে অৱক্ষয় নোহোৱাকৈ ঋতুভিত্তিক সংৰক্ষণ। গ্ৰীষ্মকালত যেতিয়া সৌৰ উৎপাদনৰ শিখৰত উপনীত হয় তেতিয়া হাইড্ৰজেন উৎপাদন কৰক, মাটিৰ তলৰ গুহা বা টেংকত সংৰক্ষণ কৰক আৰু শীতকালত চাহিদা বৃদ্ধি হ’লে ব্যৱহাৰ কৰক। ফ্ল’ বেটাৰীত থকা ইলেক্ট্ৰ’লাইটে ছমাহ অচল হৈ বহি থকাৰ পিছতো কাম কৰিব, নিশ্চিত, কিন্তু হাইড্ৰ’জেন মাত্ৰ... তাতেই বহি থাকে। কোনো আত্ম-ডিচচাৰ্জৰ চিন্তা নাই।
আনটো সুবিধা হ’ল বহুমুখীতা। সংৰক্ষিত হাইড্ৰজেন পুনৰ বিদ্যুৎ হ’ব পাৰে, হয়। কিন্তু ই ঔদ্যোগিক প্ৰক্ৰিয়াক খাদ্য যোগান ধৰিব পাৰে, বাহনক ইন্ধন যোগাব পাৰে বা তাপ উৎপন্ন কৰিব পাৰে। সেই বৈকল্পিকতাৰ প্ৰকৃত মূল্য আছে, যদিও ইয়াক পৰিমাণীকৰণ কৰাটো কঠিন।
ফ্লাইহুইলৰ ওপৰত দ্ৰুত টোকা
প্ৰায় পাহৰি গ’ল ফ্লাইহুইল। ইহঁতে ঘৰ্ষণ কম কৰিবলৈ শূন্যতাত চলি থকা কাৰ্বন ফাইবাৰ কম্পোজিটত গতিশক্তি জমা কৰে-সাধাৰণতে শূন্যতাত চলি থকা কাৰ্বন ফাইবাৰ কম্পোজিট। সঁহাৰিৰ সময় মূলতঃ তৎক্ষণাত হয়, যিয়ে ইহঁতক কম্পাঙ্ক নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে নিখুঁত কৰি তোলে। কিন্তু শক্তিৰ ক্ষমতা সীমিত। আপুনি ঘণ্টাৰ নহয়, মিনিটৰ ষ্ট’ৰেজ চাইছে। বিকন পাৱাৰে নিউয়ৰ্কত ২০ মেগাৱাটৰ এটা সুবিধা চলাই আছে যিয়ে ফ্ৰিকুৱেন্সি ৰেগুলেচন সুন্দৰকৈ কৰে। বাল্ক ষ্ট'ৰেজৰ বাবে? আন ঠাইত চাওক।
থাৰ্মেল ষ্ট'ৰেজ আকৰ্ষণীয় হৈ পৰে
গলিত নিমখ, গৰম কৰা বালি, ক্ৰাইজেনিক তৰল পদাৰ্থ, বৰফ-মানুহে উপলব্ধি কৰাতকৈ ইয়াত বৈচিত্ৰ্য বেছি।
ঘনীভূত সৌৰশক্তি কেন্দ্ৰত বছৰ বছৰ ধৰি গলিত নিমখ সংৰক্ষণ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। স্পেইনৰ গেমাছ'লাৰ উদ্যোগটোৱে প্ৰায় ৫৬৫ ডিগ্ৰীত গলিত নাইট্ৰেট লৱণত জমা হোৱা তাপ ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰত্যক্ষ সূৰ্যৰ পোহৰ অবিহনে ১৫ ঘণ্টালৈকে বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰিব পাৰে। ই প্ৰমাণিত প্ৰযুক্তি।
শেহতীয়াকৈ মোক যিটোৱে উত্তেজিত কৰিছে সেয়া হ’ল গৰম কৰা বালি আৰু শিলগুটি সংৰক্ষণ। এই ব্যৱস্থাসমূহত সস্তীয়া, প্ৰচুৰ পৰিমাণে সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰা হয় যিয়ে ১০০০ ডিগ্ৰীৰ ওপৰৰ উষ্ণতা সহ্য কৰিব পাৰে। চিন্তা কৰিবলগীয়া কোনো বিদেশী যোগান শৃংখল নাই। ফিনলেণ্ডৰ এটা কোম্পানীয়ে পোলাৰ নাইট এনাৰ্জী নামৰ এটা ১০০ মেগাৱাট ঘণ্টাৰ বালিৰ বেটাৰী নিৰ্মাণ কৰিছিল যিটো ২০২২ চনৰ পৰা বাণিজ্যিকভাৱে চলি আছে। বিদ্যুতৰ বাবে ৰাউণ্ড-ট্ৰিপ কাৰ্যক্ষমতা কম-বিদ্যুতৰ বাবে-হয়তো ৫০-৬০%-কিন্তু যদি আপোনাৰ প্ৰাথমিক প্ৰয়োগ গৰম হৈ আছে, তেন্তে আপুনি ৯০%+.
শীতল প্ৰয়োগৰ বাবে বৰফ সংৰক্ষণৰ কথাও উল্লেখ কৰা উচিত। ৰাতি বিদ্যুৎ সস্তা হ’লে বৰফ বনাওক, দুপৰীয়াৰ শীৰ্ষ সময়ত এয়াৰ কণ্ডিচনাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰক। সৰল, ফলপ্ৰসূ, আৰু ইতিমধ্যে হাজাৰ হাজাৰ বাণিজ্যিক অট্টালিকাত নিয়োজিত। গ্লেমাৰাছ নহয়, কিন্তু কাম কৰে।
গতিকে তেওঁলোকে আচলতে কেনেকৈ তুলনা কৰে?
সৎ উত্তৰটো হ’ল: আপুনি কি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। সেই উত্তৰটো মই ঘৃণা কৰো, কিন্তু সঁচা।
সময়সীমাৰ প্ৰয়োজনীয়তা
উপ-ছেকেণ্ডৰ সঁহাৰি আৰু কম সময়ৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বাবে (ছেকেণ্ডৰ পৰা মিনিট), ফ্লাইহুইল আৰু ছুপাৰকেপাচিটৰসমূহে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে। প্ৰতি কিলোৱাট ঘণ্টাত ব্যয়বহুল যদিও গতিৰ ক্ষেত্ৰত অতুলনীয়। লিথিয়াম-আয়নে 1-4 ঘণ্টাৰ উইণ্ড'ক অতি ভালদৰে নিয়ন্ত্ৰণ কৰে-এইটোৱেই হৈছে য'ত বেছিভাগ আৱাসিক আৰু বাণিজ্যিক মোতায়েন থাকে। আপুনি এবাৰ ৮-১০ ঘণ্টাৰ পিছত ঠেলি দিলে পাম্প কৰা হাইড্ৰ’ আৰু ফ্ল’ বেটাৰী অধিক অৰ্থনৈতিক হৈ পৰে। সপ্তাহ বা মাহ ধৰি ঋতুভিত্তিক সংৰক্ষণৰ বাবে হাইড্ৰজেন সঁচাকৈয়ে বৰ্তমান একমাত্ৰ কাৰ্য্যকৰী বিকল্প।
খৰচৰ বাস্তৱতা
লিথিয়াম-আয়ন পেকৰ খৰচ ২০১০ চনত প্ৰায় ১১০০ ডলাৰ/কিলোৱাট ঘণ্টাৰ পৰা ২০২৪ চনত প্ৰায় ১৪০ ডলাৰ/কিলোৱাট ঘণ্টালৈ হ্ৰাস পাইছে। কিন্তু বেটাৰীৰ খৰচ সমীকৰণটোৰ এটা অংশহে। চিস্টেমৰ ভাৰসাম্য, সংস্থাপন, গ্ৰীড আন্তঃসংযোগ, এই "কোমল খৰচ"ৰ অনুমতি দিয়া-এ প্ৰকল্পৰ বাজেটত ক্ৰমান্বয়ে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে। স্থান আৰু স্থানীয় নিয়মৰ ওপৰত বহু পৰিমাণে নিৰ্ভৰ কৰি ১০০ কিলোৱাট ঘণ্টাৰ আৱাসিক ব্যৱস্থা স্থাপনৰ বাবে ২০,০০০-৩৫,০০০ ডলাৰ খৰচ হ’ব পাৰে।
পাম্প কৰা হাইড্ৰ'ৰ দীৰ্ঘকালীন প্ৰয়োগৰ বাবে সংৰক্ষণৰ সৰ্বনিম্ন স্তৰযুক্ত খৰচ থাকে, সাধাৰণতে প্ৰকল্পৰ জীৱনকালত $50-80/MWh। ধৰাটো হ’ল মই আগতে উল্লেখ কৰা সেই আপফ্ৰন্ট কেপিটেলৰ প্ৰয়োজনীয়তা। ধৈৰ্য্যশীল বিনিয়োগকাৰীৰ প্ৰয়োজন।
ফ্ল' বেটাৰীসমূহ এতিয়াও ব্যয়বহুল-হয়তো $300-500/kWh সম্পূৰ্ণ চিস্টেমসমূহৰ বাবে-কিন্তু দীঘলীয়া জীৱনকালে স্তৰিত খৰচৰ ওপৰত গণিত সলনি কৰে। যদি আপোনাৰ এপ্লিকেচনে ২০ বছৰৰ ভিতৰত ১০,000+ চক্ৰৰ দাবী কৰে, সংখ্যাসমূহ সাৱধানে চলাওক।
পৰিৱেশৰ বিবেচনা
এইখিনিতে মই অলপ প্ৰচাৰিত হৈ পৰো, ক্ষমা কৰিব। লিথিয়াম-আয়ন উৎপাদনৰ প্ৰকৃত পৰিৱেশ প্ৰভাৱ-কোবাল্ট খননৰ অৱস্থা, লিথিয়াম নিষ্কাশন পানীৰ ব্যৱহাৰ, জীৱনৰ শেষ-জীৱন পুনঃব্যৱহাৰৰ প্ৰত্যাহ্বান আছে। আমি এই সকলোবোৰতে ভাল হৈ আহিছো, কিন্তু বেটাৰীবোৰ নিখুঁতভাৱে পৰিষ্কাৰ হোৱাৰ অভিনয় কৰাটো বোকাময়। পাম্প কৰা হাইড্ৰ'ই লেণ্ডস্কেপ আৰু পৰিৱেশ তন্ত্ৰ সলনি কৰে, যদিও বন্ধ-লুপ ডিজাইনে প্ৰভাৱ কম কৰে। ইলেক্ট্ৰ’লাইছিছৰ পৰা পোৱা হাইড্ৰ’জেন ইয়াক শক্তি প্ৰদান কৰা বিদ্যুতৰ সমানেই পৰিষ্কাৰ। এই ট্ৰেডঅফবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু সৎ আলোচনাৰ যোগ্য।
মই আচলতে কি পৰামৰ্শ দিম
বেছিভাগ ঘৰ আৰু সৰু ব্যৱসায়ৰ বাবে? লিথিয়াম-আয়ন, বিশেষকৈ এল এফ পি ৰসায়ন। প্ৰযুক্তিটো পৰিপক্ক, ইনষ্টলাৰসকলে ইয়াক বুজি পায়, আৰু দামবোৰ সঁচাকৈয়ে যুক্তিসংগত হৈ পৰিছে। ইয়াক ছাদৰ ওপৰৰ সৌৰ শক্তিৰ সৈতে যোৰ কৰক আৰু আপুনি এটা ব্যৱস্থা পাব যিয়ে আপোনাক ১০-১৫ বছৰলৈকে ভালদৰে সেৱা আগবঢ়াব।
4+ ঘণ্টাৰ সময়ৰ প্ৰয়োজনীয়তা থকা গ্ৰীড-স্কেল প্ৰকল্পৰ বাবে, কথোপকথন অধিক আকৰ্ষণীয় হয়। মই লিথিয়াম-আয়নৰ সৈতে প্ৰবাহ বেটাৰীসমূহ গুৰুত্বসহকাৰে মূল্যায়ন কৰিম, বিশেষকৈ যদি এপ্লিকেচনে উচ্চ চক্ৰ গণনাৰ দাবী কৰে। আৰু পাম্প কৰা হাইড্ৰ'ক কেৱল পুৰণি-ফেশ্বন-য'ত ভূগোলে অনুমতি দিয়ে, তেনেকৈয়ে উলাই নকৰিব, ই প্ৰায়ে সৰ্বোত্তম দীৰ্ঘম্যাদী বিনিয়োগ।
উদীয়মান প্ৰযুক্তিৰ ওপৰতো চকু ৰাখক। ছডিয়াম-আয়ন বেটাৰীয়ে বাণিজ্যিকভাৱে কাৰ্য্যক্ষমতা লাভ কৰিছে আৰু কেইবছৰমানৰ ভিতৰতে লিথিয়াম-আয়নৰ খৰচ কম কৰিব পাৰে। লোহাৰ-বায়ু বেটাৰীয়ে দীৰ্ঘকালীন প্ৰয়োগৰ বাবে উল্লেখযোগ্য শক্তি ঘনত্ব প্ৰদান কৰে। পানীৰ পৰিৱৰ্তে কঠিন ব্লক ব্যৱহাৰ কৰি মাধ্যাকৰ্ষণ সংৰক্ষণৰ বাণিজ্যিকীকৰণ কৰা হৈছে।
ভূ-প্ৰকৃতিৰ বিকাশ দ্ৰুতগতিত হৈছে। আজি যিটো অনুকূল যেন লাগে, সেয়া হয়তো পাঁচ বছৰৰ পাছত উত্তৰ নহ’বও পাৰে। সেই অনিশ্চয়তাই যদি এতিয়াই সিদ্ধান্ত ল’বলগীয়া হয় তেন্তে হতাশাজনক, কিন্তু ই সঁচাকৈয়ে ৰোমাঞ্চকৰও। আমি বিশ্বই শক্তি কেনেকৈ জমা কৰে তাৰ এটা পৰিৱৰ্তনৰ মাজেৰে পাৰ হৈ আছো, আৰু উদ্ভাৱনৰ গতি লেহেমীয়া হোৱা নাই।